Betekenis van Theravada

Het Boeddhistische concept van 'Theravada'

Theravada is een belangrijke tak van het boeddhisme die de Pali-canon (tipitaka) als hun canonieke literatuur hanteert, bestaande uit de vinaya-pitaka (monastieke regels), de sutta-pitaka (boeddhistische preken) en de abhidhamma-pitaka (filosofie en psychologie). Deze school, de oudste die overleeft, hecht waarde aan de leerstellingen die zijn bewaard in de Pali Canon, ook wel Dhamma van de Theras genoemd . Theravada richt zich op individuele verlichting, waarbij de oorspronkelijke doctrines van de Boeddha centraal staan ^[1]. Het is de tak die voortkwam uit de recitatie geleid door Mahakassapa en blijft trouw aan de leer en praktijk die aan de historische Boeddha worden toegeschreven .

Het Hindoeïstische concept van 'Theravada'

De Purana's zijn belangrijke teksten in het hindoeïsme die de rijke culturele geschiedenis van India documenteren, met mythen, religieuze rituelen en wetenschappelijke kennis, geschreven in het Sanskriet. Ayurveda, een tak van de Indiase wetenschap, omvat geneeskunde en kruidenleer, daterend uit het eerste millennium voor Christus.