Betekenis van Angst

Het Boeddhistische concept van 'Angst'

In het boeddhisme wordt angst (bhaya) gezien als een negatieve emotie, een hindernis op het pad naar spirituele verlichting. Het is een emotionele reactie op waargenomen bedreigingen, gevaar of pijn, die leidt tot vermijding of defensief gedrag ^[1]. Angst is nauw verbonden met dosa, het afkeuren van het ervaren object, en kan leiden tot lijden ^[2]. In het Mahayana-boeddhisme wordt angst beschouwd als een deel van de cyclus van geboorte, dood en wedergeboorte, en als een van de zes legers van Mara, de demon die spirituele vooruitgang belemmert ^[3]. Deze angst symboliseert de verlammende invloed van vrees en moet worden overwonnen door moed ^[4].

In het Theravada-boeddhisme is angst een van de belangrijkste klesha's, mentale onzuiverheden ^[5]. Het kan een monnik ertoe aanzetten ongepast te handelen en dient te worden beheerst ^[6]. Angst kan voortkomen uit gehechtheid, lust, genot en affectie ^[7]. De Dhammapada verklaart dat angst ontstaat uit begeerte, en bevrijding van begeerte leidt tot de afwezigheid van angst en een gevoel van veiligheid ^[8]. Er wordt ook gesproken over misvattingen rond angst, zoals het vrezen van wat niet gevreesd moet worden en het niet vrezen van wat wel gevreesd moet worden ^[9].

In bepaalde contexten kan angst echter als een motivator dienen voor zelfdiscipline en het overwinnen van uitdagingen, wat leidt tot overwinning en waardigheid ^[10]. De tekst beschrijft een geval waarin een bhikshu angst ervoer door de dreiging van een deva, wat het belang van angst in die context benadrukt ^[11]. Een Acariya ervoer angst bij het horen van een tijgergebrul, wat leidde tot introspectie en een moedige, meelevende reactie op zijn Dhamma-verbintenis ^[12]. Angst wordt ook genoemd als een emotionele reactie tijdens meditatie, waarbij de Boeddha herinneringen suggereert als middel om hiermee om te gaan ^[13]. In het Tibetaans boeddhisme wordt angst gezien als een negatieve eigenschap die leraren kan beïnvloeden en kan leiden tot partijdige of lokale leringen ^[14]. Het volgelingen van Assaji en Punabbasu beschuldigden de Bhikkhus ervan zich op een dergelijke manier te gedragen ^[15]. Angst kan beoefenaars doen focussen verliezen en wordt beschouwd als onderdeel van Mara's Zesde Leger ^[16]. Het verwijst naar een gevoel van alarm of ontzetting ^[17]. Het verwijderen van deze negatieve emotie bij een mediterende stelt hem in staat meer vertrouwen te ervaren ^[18]. Men moet angst met 'vrees' benaderen, want door associatie met goede metgezellen zullen mindfulness en bewustzijn volledig zuiver zijn ^[19]. Angst kan leiden tot een gevoel van angst met betrekking tot mogelijk gevaar of schade, wat het morele oordeel en de acties beïnvloedt ^[20]. Angst ontstaat door misleiding door de aard van gevoel, met name met betrekking tot leven en dood, maar deze angst kan worden overwonnen door begrip ^[21].

Het Hindoeïstische concept van 'Angst'

In de context van het Hindoeïsme wordt angst, of 'bhaya' zoals het vaak wordt aangeduid, beschouwd als een complexe emotie met diverse manifestaties en oorzaken. Het wordt gezien als een gevolg van onwetendheid (avidya) en een misperceptie van de eenheid van het Zelf ^[22]. Angst kan leiden tot een staat van totale onbewustheid of innerlijke inactiviteit, bekend als moha ^[23]. Binnen Vaishnavisme wordt angst vaak gekoppeld aan de angst voor het materiële bestaan, ouderdom, ziekte en dood, voortkomend uit een vergetelheid van de ware aard van het Zelf ^[24].

Angst kan leiden tot fysieke reacties zoals het opstaan van de haren (Romancha) ^[25], trillen ^[26], verstijving ^[27] of zelfs een versnelde hartslag ^[28]. Het wordt beschreven als een onaangename emotie die voortkomt uit de perceptie van gevaar, reëel of ingebeeld ^[29]. In de Purana's wordt angst getoond als een emotie die helden kunnen afwerpen om hun plicht te vervullen ^[30], maar ook als een besmettelijke emotie die zich van een koning naar zijn hele koninkrijk kan verspreiden ^[31]. Het kan ook leiden tot vluchten ^[32] of het zoeken van toevlucht ^[33].

In Natyashastra wordt angst, of bhaya, gerelateerd aan vrouwen en personen van een inferieur type, veroorzaakt door determinanten zoals het beledigen van meerdere personen of het zien van een olifant ^[34]. Binnen Ayurveda wordt angst beschouwd als een emotie die de windhumor kan verergeren en diarree kan veroorzaken ^[35]. Het wordt ook gezien als een factor die de gezondheid en het welzijn kan beïnvloeden ^[36] en kan leiden tot psychologische onevenwichtigheden ^[37]. Regelmatig reciteren van mantra's wordt verondersteld angst, woede en depressie te verminderen ^[38].

Jyotisha verbindt angst met bepaalde astronomische gebeurtenissen, zoals de maan die ten zuiden van specifieke sterrenbeelden passeert, wat angst voor vuur kan veroorzaken ^[39]. Angst wordt ook geassocieerd met de zesde huis in de astrologie, dat emotionele en psychologische toestanden omvat ^[40]. In Vedanta wordt angst veroorzaakt door de Heer voor degenen die een onderscheid zien in het Zelf en de eenheid niet kennen ^[41]. Angst, als een gemoedstoestand, verdwijnt met de verwijdering van onwetendheid ^[42]. Het is echter belangrijk op te merken dat de Atma zelf geen angst ervaart ^[43].

In de context van Kavyashastra is bhaya de stabiele emotie die gerelateerd is aan angst en beven, en die verbonden is met de bhayanaka-rasa . Deze emotie kan tijdelijk van aard zijn in bepaalde situaties . Binnen Shilpashastra wordt angst genoemd als een factor die de uitvoering van bepaalde dansbewegingen (nrittahastas) kan belemmeren . Soms kan angst voortkomen uit het observeren van angstaanjagende wezens of overtredingen ^[44]. Angst kan ook een drijvende kracht zijn in de overgave aan de goddelijke, waarbij Kamsa een voorbeeld is van extreme angst in relatie tot het goddelijke ^[45].

De afwezigheid van angst wordt gezien in degenen die pure devotie (bhakti) tonen ^[46]. De leer benadrukt dat men geen angst moet hebben voor het proces van overgave aan de Allerhoogste Heer ^[47]. Uiteindelijk is het doel het elimineren van alle vormen van vrees, terreur of angst met betrekking tot het materiële bestaan, een permanente staat voor toegewijde beoefenaars ^[48]. Angst kan ook de oorzaak zijn van het vluchten ^[49]. In sommige gevallen wordt angst ervaren door koningen die zich zorgen maken over hun onderdanen ^[50]. De angst van moeders voor hun kinderen, zoals Yashoda voor Krishna, wordt ook beschreven ^[51]. Het overwinnen van angst is een belangrijk aspect in de spirituele reis, zoals gesuggereerd door Lakshmana's afwijzing van angst in het aangezicht van plicht ^[52]. De angst van de demigoden voor de slang Garuda wordt ook genoemd ^[53]. Angst kan ook de oorzaak zijn van het niet kunnen uitvoeren van een verzoek ^[54]. Angst is een universele menselijke emotie die in diverse Hindoeïstische tradities wordt erkend en geanalyseerd, met verschillende implicaties voor spirituele groei en welzijn. Het wordt gezien als een obstakel dat overwonnen moet worden door middel van kennis, devotie en spirituele beoefening. De angst voor het onbekende of het verlies van controle is een terugkerend thema. In de context van Yoga kan angst zelfs tijdens meditatie opkomen als een tactiek van hemelse wezens ^[55]. De verschillende scholen en teksten binnen het Hindoeïsme bieden een rijke tapestry van interpretaties en strategieën om met deze fundamentele menselijke emotie om te gaan. Angst wordt ook geassocieerd met de dood ^[56]. De tekst suggereert dat angst zelfs de demigod Brahma kan treffen ^[57]. De angst van de koning wordt beschreven bij het horen van de geboorte van de baby ^[58]. De angst die de Vedische wijzen beschrijven is gerelateerd aan de perceptie van dualiteit en het niet kennen van de ware aard van het Zelf. Deze emotie wordt gezien als een product van de materiële wereld en de onwetendheid die daaraan ten grondslag ligt. De verlichting, of moksha, brengt de bevrijding van deze angsten met zich mee. Angst kan ook een oorzaak zijn van het niet kunnen communiceren ^[59]. De angst die de moeder, Devaki, voelde bij het zien van haar zoon in nood, illustreert de diepte van deze emotie ^[60]. De angst die de speaker ervaart met betrekking tot spirituele veiligheid is ook een belangrijk punt ^[61]. Angst is een emotie die de handelingen van individuen kan sturen . De angst die de twee Prabhus voelden, leidde tot hun vlucht ^[62]. De angst van de inwoners van Nadia bij het zien van bepaalde personen

Het Jainistische concept van 'Angst'

In het Jaïnisme manifesteert angst zich als denkactiviteit van angst zelf, die anderen bang maakt, angstaanjagende handelingen en meedogenloosheid ^[63]. Angst is een passie die het land ontvolkt heeft ^[64]. De Meester is anders dan deze wereld, overwonnen door woede, hebzucht en angst, en wordt niet waargenomen door dwaze mensen ^[65]. Angst kan ook een quasi-passie zijn, getriggerd door bezorgdheid of waargenomen bedreigingen ^[66]. Het ontstaat als gevolg van passies ^[67]. Er was enkel angst voor afkeuring ^[68].

Het begrip van Angst in lokale en regionale bronnen

In de context van de geschiedenis, met name in Zuid-Azië, wordt angst beschreven als een emotionele reactie die leidt tot vluchtgedrag ^[69]. Het is een gevoel dat zowel door individuen als door wezens wordt ervaren tijdens ontmoetingen ^[70].

In de Indiase geschiedenis wordt angst gezien als een emotie die door krijgers moet worden verdreven ^[71]. Het kan een belemmering vormen op het spirituele pad, wat moed en veerkracht vereist om te overwinnen ^[72]. Angst kan verdwijnen in een gevoel van eenheid en de liefde van Shiva, waardoor harmonie mogelijk wordt ^[73]. Soms wordt angst ervaren in het duister, bij het aanschouwen van een entiteit ^[74].

Het woord "angst" kan ook een gebrek aan zorg of vrees suggereren, wat duidt op moed ^[75]. Paradoxaal genoeg kunnen verhoorde gebeden angsten vergroten, wat leidt tot innerlijke onrust ^[76]. Voor sommigen is angst de primaire emotie, met name de angst om terug te keren naar een catastrofaal leven ^[77]. Het kan ook de gedachten doordringen in tijden van verwarring en onzekerheid over verlangens ^[78].

Geruststelling kan angst wegnemen ^[79]. Bevrijding van angst kan leiden tot herstel van zelfvertrouwen en gemoedsrust ^[80]. Angst kan ook worden beschreven als de emotionele toestand bij het naderen van een spirituele figuur ^[81]. De hoogste vorm van liefde kan angst vernietigen, zelfs in het aangezicht van groot gevaar ^[82]. Een wijze blijft onverstoorbaar door angst, ongeacht wereldse ervaringen ^[83].

Angst is een instinct dat mensen kunnen beheersen ^[84]. Het is een primaire emotie in geloof, die afneemt met toenemende kennis en goddelijke genegenheid ^[85]. Angst wordt gezien als iets dat verworpen moet worden, en geloof mag niet wankelen, vooral niet onder bescherming van een hogere macht ^[86]. Er wordt aangemoedigd om angst te overwinnen, wat moed en vertrouwen bevordert ^[87]. Angst wordt ook omschreven als een kwaadaardige entiteit die dood, zonde en onrechtvaardigheid vertegenwoordigt ^[88]. Het wordt beschouwd als de grootste zonde en moet actief vermeden worden ^[89]. Angst kan een constante staat zijn, veroorzaakt door slavernij aan de natuur en zorg voor het lichaam ^[90]. Het is een onaangename emotie, geworteld in het geloof dat iets gevaarlijk is ^[91]. Het geheim van het bestaan ligt in het leven zonder angst ^[92]. Angst sterft wanneer men de oneindigheid realiseert ^[93]. Angst duidt op een gevoel van angst, wat afwezig is in de beschrijving van iemand die vol vertrouwen is ^[94]. Het is een levendig gevoel, opgeroepen door het zien van een angstaanjagend object, mentale zwakte of de voortijdige werking van angst-karma ^[95].

Het begrip van Angst in wetenschappelijke bronnen

Angst, in de wetenschappelijke context, wordt voornamelijk beschouwd als een fundamentele menselijke emotie die voortkomt uit de perceptie van gevaar, dreiging of potentieel letsel. Het is een complexe psychologische en fysiologische reactie die dient als een alarmsignaal, bedoeld om individuen te waarschuwen voor gevaar en hen aan te zetten tot beschermend gedrag ^[96].

In de gezondheidswetenschappen wordt angst beschreven als een onaangename emotie die voortkomt uit de overtuiging dat iets of iemand gevaarlijk is, waarschijnlijk pijn zal veroorzaken of een bedreiging vormt ^[97]. Het kan een intense fysieke reactie op direct gevaar zijn, een alarmrespons op een huidige of dreigende gevaarlijke situatie ^[98]. Angst kan ook een mediator zijn tussen psychische problemen en de perceptie van studenten tijdens afstandsonderwijs ^[99]. Het wordt gemeten als een factor, zoals in de context van tandheelkundige angst ^[100].

Binnen de gezondheidswetenschappen is angst een veelvoorkomende emotionele reactie op de mogelijkheid van het oplopen van een infectie of het ervaren van ernstige complicaties ^[101]. Het beïnvloedt de keuzes die mensen maken ^[102] en kan een significant obstakel vormen voor het delen van diagnoses, zoals angst voor schuld, afwijzing, discriminatie, isolatie en geweld bij mensen met HIV ^[103]. Klanten vrezen dat een verminderde kwaliteit van spoedeisende verloskundige zorg hen blootstelt aan ziekten ^[104]. Angst kan de pijnervaring beïnvloeden ^[105] en is sterk gecorreleerd aan verhoogde pijnervaringen ^[106].

Voor patiënten kan angst, ervaren na een diagnose, geleidelijk afnemen door steungroepen en individuele interacties, wat leidt tot een positievere kijk op de aandoening ^[107]. Angst kan ook een psychologische afschrikking zijn die de besluitvorming

Het klassieke concept van 'Angst'

In Egypte werd angst geassocieerd met de verering van goden als Osiris, wat voortkwam uit respect en ontzag, maar ook uit de noodzaak om te overleven in een gevaarlijke omgeving met dodelijke wezens. De angst voor dieren was waarschijnlijk een fundamentele drijfveer voor het aanbidden ervan, vanwege de fysieke gevaren die het land met zich meebracht ^[108].

In de Griekse cultuur manifesteerde angst zich op diverse manieren. Het kon een emotie zijn die voortkwam uit de onzekerheid over de gevolgen van een beslissing, waardoor men geneigd was te vluchten na een zonde ^[109]. Angst kon iemands ziel belemmeren en directe actie verhinderen, zoals het geval was bij Chalciope die terughoudend was om Medea om hulp te vragen ^[110]. De impact van gedeelde informatie kon leiden tot een collectieve angst bij de luisteraars ^[111]. In fabels speelde angst een cruciale rol bij de besluitvorming van dieren. De huismuis verkoos een eenvoudig leven boven de gevaren van de stad, gedreven door angst ^[112]. De eerste ontmoeting met een kameel leidde tot paniek en vluchtgedrag ^[113]. Een gewonde leeuw trok zich angstig terug ^[114]. Een jager weigerde de leeuw te zien uit angst, wat zijn gebrek aan moed blootlegde ^[115]. Een hert werd verblind door angst tijdens de vlucht voor de honden, wat leidde tot het zoeken van schuilplaats in een osstal ^[116]. De angst van de houthakker voor de leeuw verdween toen deze ongevaarlijk werd ^[117]. Een moeder vluchtte voor het geblaf van een hond, ondanks haar fysieke voordelen ^[118].

Ook in een bredere context werd angst beschreven als een factor die de actie kon belemmeren ^[119]. De angst van commandanten na scheepsverlies leidde tot versterkingen ^[120]. Angst kon een motivator zijn voor mensen om slechte daden te vermijden uit vrees voor straf, zelfs als schaamte afwezig was ^[121]. Moed werd gezien als een emotie die meer te maken had met het omgaan met angst dan met zelfvertrouwen ^[122]. De dwang tot moed door heersers kwam voort uit angst voor pijnlijke gevolgen, niet uit schaamte ^[123]. Angst kon in verschillende gradaties worden ervaren, wat kon leiden tot lafheid of overmoed; het gepast ervaren van angst was een kenmerk van moed ^[124]. Angst werd gedefinieerd als de verwachting van het kwade, en het was niet altijd rationeel om alle kwaden te vrezen, aangezien het vrezen van bepaalde dingen juist juist en edel was ^[125]. Angst werd beschouwd als een passie die zonder keuze werd ervaren, in tegenstelling tot deugden die keuze inhielden, en het maakte iemand niet inherent goed of slecht ^[126].