Pal, Pāl, Paḷ: 12 definitions


Pal means something in Hinduism, Sanskrit, Hindi, biology, Tamil. If you want to know the exact meaning, history, etymology or English translation of this term then check out the descriptions on this page. Add your comment or reference to a book if you want to contribute to this summary article.

The Sanskrit term Paḷ can be transliterated into English as Pal or Pali, using the IAST transliteration scheme (?).

Images (photo gallery)

Biology (plants and animals)

Source: Google Books: CRC World Dictionary (Regional names)

Pal in India is the name of a plant defined with Ocimum tenuiflorum in various botanical sources. This page contains potential references in Ayurveda, modern medicine, and other folk traditions or local practices It has the synonym Lumnitzera tenuiflora (L.) Spreng. (among others).

Example references for further research on medicinal uses or toxicity (see latin names for full list):

· Mantissa Plantarum (1767)
· Cytologia (1985)
· Journal of the Indian Botanical Society (1986)
· Proceedings of the Indian Science Congress Association (1981)
· Fragm. (Mueller) (1863)
· Species Plantarum, ed. 2 (1763)

If you are looking for specific details regarding Pal, for example pregnancy safety, chemical composition, extract dosage, side effects, health benefits, diet and recipes, have a look at these references.

Biology book cover
context information

This sections includes definitions from the five kingdoms of living things: Animals, Plants, Fungi, Protists and Monera. It will include both the official binomial nomenclature (scientific names usually in Latin) as well as regional spellings and variants.

Discover the meaning of pal in the context of Biology from relevant books on Exotic India

Languages of India and abroad

Sanskrit dictionary

Source: DDSA: The practical Sanskrit-English dictionary

Pal (पल्).—I. 1 P. (palati) To go, move. -II. 1 P. To protect (pālayati); L. D. B.

--- OR ---

Pāl (पाल्).—1 P.

1) To watch, guard, protect; पितेव पालयेत् पुत्रान् (piteva pālayet putrān) Manusmṛti 9.18,

2) To observe (a promise); अद्वा श्रियं पालितसंगराय (advā śriyaṃ pālitasaṃgarāya) R.13.65.

3) To wait; Ve.1.

Source: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries: Shabda-Sagara Sanskrit-English Dictionary

Pal (पल्).—[pala] r. 1st cl. (palati) To go, to move. bhvā0 para0 saka0 seṭ .

--- OR ---

Pal (पल्).—[pala] r. 1st cl. (pālayati-te) To protect. curā0 ubha0 saka0 seṭ .

--- OR ---

Pāl (पाल्).—[pāla] r. 1st and 10th cls. (pālayati-te) To guard, to preserve or protect. cu0 ubha0 saka-seṭ .

Source: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries: Benfey Sanskrit-English Dictionary

Pal (पल्).—i. 1, [Parasmaipada.] To go, to move. i. 10, pālaya, see 2. .

— Cf. [Latin] pello (both [Causal.]); [Old High German.] fallan; [Anglo-Saxon.] feallan.

--- OR ---

Pāl (पाल्).—see 2. , [Causal.]

Source: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries: Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary

1) Pal (पल्):—[class] 1. [Parasmaipada] palati, to go, [Dhātupāṭha xx, 9] (perhaps invented to account for pālayati, or palāyate).

2) Pāl (पाल्):—[class] 10. [Parasmaipada] ([Dhātupāṭha xxxii, 69]) pālayati (te; also regarded as [Causal] of √2. [Pāṇini 7-3, 37], [vArttika] 2, pat., but rather [Nominal verb] of pāla below; p. [Parasmaipada] pālayat [Ātmanepada] layāna; [perfect tense] layām āsa; [Aorist] apīpalat),

2) —to watch, guard, protect, defend, rule, govern;

2) —to keep, maintain, observe (a promise or vow), [Atharva-veda; Manu-smṛti; Mahābhārata; Kāvya literature etc.]

Source: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries: Yates Sanskrit-English Dictionary

1) Pal (पल्):—palati 1. a. To go.

2) Pāl (पाल्):—(ki) pālati pālayati 1. 10. a. To guard, protect, preserve.

Source: DDSA: Paia-sadda-mahannavo; a comprehensive Prakrit Hindi dictionary (S)

Pal (पल्) in the Sanskrit language is related to the Prakrit word: Pala.

[Sanskrit to German]

Pal in German

context information

Sanskrit, also spelled संस्कृतम् (saṃskṛtam), is an ancient language of India commonly seen as the grandmother of the Indo-European language family (even English!). Closely allied with Prakrit and Pali, Sanskrit is more exhaustive in both grammar and terms and has the most extensive collection of literature in the world, greatly surpassing its sister-languages Greek and Latin.

Discover the meaning of pal in the context of Sanskrit from relevant books on Exotic India

Hindi dictionary

Source: DDSA: A practical Hindi-English dictionary

Pal in Hindi refers in English to:—(nm) a measure of time equivalent to twenty-four seconds; —[bhara] ([ko]) for a while, for a moment; •[mem] in a moment, instantaneously; —[mem tola pala mem masha] to chop and change, to play fast and loose..—pal (पल) is alternatively transliterated as Pala.

context information


Discover the meaning of pal in the context of Hindi from relevant books on Exotic India

Kannada-English dictionary

Source: Alar: Kannada-English corpus

Pal (ಪಲ್):—

1) [noun] 'any of a set of hard, bonelike structures set in the jaws of most vertebrates and used for biting, tearing, and chewing: a tooth.'2) [noun] any of a series of teeth on the rim of a wheel, for transmitting or receiving motion by fitting between the teeth of another wheel; gear tooth; a cog.

3) [noun] any of the crosspieces constituting the steps of a ladder.

--- OR ---

Pāl (ಪಾಲ್):—[noun] = ಪಾಲು [palu]1.

--- OR ---

Pāl (ಪಾಲ್):—[noun] = ಪಾಲು [palu]2.

--- OR ---

Pāḷ (ಪಾಳ್):—[noun] = ಪಾಳು [palu].

--- OR ---

Pāḻ (ಪಾೞ್):—[noun] = ಪಾಳು [palu].

context information

Kannada is a Dravidian language (as opposed to the Indo-European language family) mainly spoken in the southwestern region of India.

Discover the meaning of pal in the context of Kannada from relevant books on Exotic India

Tamil dictionary

Source: DDSA: University of Madras: Tamil Lexicon

Pal (பல்) pronominal See பல. [pala.]

--- OR ---

Pal (பல்) noun [Telugu: palu, K. hal, M. pal.]

1. Tooth; fang; எயிறு. முகை வெண்பல் [eyiru. mugai venpal] (கலித்தொகை [kalithogai] 58).

2. Tusk; யானை பன்றி முதலியவற்றின் கொம்பு. ஒரு கருங்கேழலின் பல் [yanai panri muthaliyavarrin kombu. oru karungezhalin pal] (பிரபுலிங்கலீலை கைலாச. [pirapulingalilai kailasa.] 14).

3. Fluke of an anchor; நங்கூர நாக்கு. [nangura nakku.] (W.)

4. Cog of a wheel; tooth of a saw or sickle; சக்க ரம் வாள் முதலியவற்றின் பற்போன்ற கூர். [sakka ram val muthaliyavarrin parponra kur.] (W.)

5. Tooth of a comb; சீப்புப்பல். [sippuppal.] (W.)

6. Scollop in the border of a garment; indentation; notch; காலிறங்காத சேலையில் கோத்துவாங்கும் மொக்கு. [kalirangatha selaiyil kothuvangum mokku.] (W.)

7. The inner tooth-like piece, as of garlic; வெள்ளைப்பூண்டு முதலியவற்றின் தனித்தனியான உள் ளீடு. [vellaippundu muthaliyavarrin thanithaniyana ul lidu.] (W.)

8. Small piece of coconut pulp; தேங்காய் உள்ளீட்டின் சிறுதுண்டு. [thengay ullittin siruthundu.] Local usage

--- OR ---

Paḷ (பள்) noun

1. Paḷḷa caste; பள்ளச்சாதி. [pallachathi.]

2. A dramatic poem dealing with the life of Paḷḷas; நாடகப்பிரபந்தவகை. (அரு. நி.). [nadagappirapanthavagai. (aru. ni.).]

3. A tune, used especially when offering sacrifice to Kāḷi; காளி முதலிய தெய்வங்கட்குப் பலிகொடுக்குங் காலத் துப் பாடப்படும் பண்வகை. [kali muthaliya theyvangadkup paligodukkung kalath thup padappadum panvagai.] Local usage

--- OR ---

Pāl (பால்) noun cf. pālana. [Telugu: pālu, Kanarese, Malayalam: pāl.]

1. Milk; குழவி குட்டி முதலியவற்றை ஊட்டத் தாய் முலையினின்று சுரக்கும் வெண்மையான திரவப் பொருள். நல்லான் றீம்பால் [kuzhavi kutti muthaliyavarrai uttath thay mulaiyininru surakkum venmaiyana thiravap porul. nallan rimbal] (குறுந்தொகை [kurundogai] 27).

2. See பால்தெளித்தல். [palthelithal.] Local usage

3. Milky juice in plants, fruits, etc.; மரம் முதலியவற்றிலிருந்து வடியும் திரவப் பொருள். [maram muthaliyavarrilirunthu vadiyum thiravap porul.]

4. Lymph matter, fluid in pustules, as in small-pox; அம்மை முத்திலிருந்து கசியுந் திரவப் பொருள். [ammai muthilirunthu kasiyun thiravap porul.]

5. Whiteness; வெண்மை. பாற்றிரு நீற்றெம் பரமனை [venmai. parriru nirrem paramanai] (திருவாசகம் [thiruvasagam] 44, 6).

6. Liquid extract; சாறு. அரக்கின்வட்டு நாவடிக்கும் . . . பான் மடுத்து [saru. arakkinvattu navadikkum . . . pan maduthu] (நற்றிணை [narrinai] 341).

--- OR ---

Pāl (பால்) noun perhaps from பகு-. [pagu-.]

1. [Telugu: pālu, K. pāl.] Part, portion, share, section, fraction; பகுதி. பால்வரை கிளவி [paguthi. palvarai kilavi] (தொல். எழுத். [thol. ezhuth.] 165).

2. Dividing, apportioning; பிரித்துக்கொடுக்கை. பாலுங் கொளா லும் வல்லோய் [pirithukkodukkai. palung kola lum valloy] (பதிற்றுப்பத்து [pathirruppathu] 16, 19).

3. Moiety; middle; பாதி. பானா ளிரவில் [pathi. pana liravil] (கலித்தொகை [kalithogai] 90).

4. Side; பக்கம். பால்கோடாது [pakkam. palkodathu] (ஞானாமிர்தம் [gnanamirtham] 17, 6).

5. Line; row; வரிசை. பெரிய.ார்தம் பாலிருந் தக்கால் [varisai. periyartham palirun thakkal] (ஆசாரக்கோவை [asarakkovai] 25).

6. Caste; குலம். கீழ்ப்பாலொருவன் கற்பின் [kulam. kizhppaloruvan karpin] (புறநானூறு [purananuru] 183).

7. Point of the compass, quarter; திக்கு. (பிங்கலகண்டு) [thikku. (pingalagandu)]

8. Place, region, location, situation; இடம். (யாழ்ப்பாணத்து மானிப்பாயகராதி) [idam. (yazhppanathu manippayagarathi)]

9. Quality, property, condition; குணம். (பிங்கலகண்டு) [kunam. (pingalagandu)]

10. Nature, state; இயல்பு. (பிங்கலகண்டு) [iyalpu. (pingalagandu)]

11. Right, title; உரிமை. [urimai.] (W.)

12. Fate, destiny; ஊழ். பால்வரைதெய்வம் [uzh. palvaraitheyvam] (தொல். சொல். [thol. sol.] 58).

13. Fitness; தகுதி. [thaguthi.]

14. (Grammar) Classification of nouns and verbs, five in number, viz., āṇ-pāl, peṇ-pāl, palar-pāl, oṉṟaṉ-pāl, palaviṉ-pāl; ஆண்பால், பெண்பால், பலர்பால், ஒற்றன்பால், பலவின்பால் என்ற பிரிவு. ஐம்பால் [anpal, penpal, palarpal, orranpal, palavinpal enra pirivu. aimbal] (தொல். சொல். [thol. sol.] 10).

15. (Grammar) Classification of number in nouns and verbs, two in number, viz., orumai, paṉmai; ஒருமை, பன்மை என்ற இரு வகைப் பாகுபாடு. பன்மைப் பாலாற் கூறுதல் [orumai, panmai enra iru vagaip pagupadu. panmaip palar kuruthal] (தொல். சொல் [thol. sol] 62, இளம்பூ. [ilambu.]).

16. (Grammar) Classification into akattiṇai and puṟattiṇai; அகத்திணை, புறத்திரட்டு திணை என்ற பாகுபாடு. [agathinai, purathirattu thinai enra pagupadu.] (சிலப்பதிகாரம் அரும்பதவுரை பதிகம், உரை, பக். [silappathigaram arumbathavurai pathigam, urai, pag.] 14.)

17. A subdivision of Iṭaiyar and Kuṟumpar caste; இடையர் குறும்பர்களின் வகை. [idaiyar kurumbarkalin vagai.] (E. T. v, 450.)

--- OR ---

Pāḻ (பாழ்) [pāḻttal] 11 intransitive verb

1. To go to ruin; to be laid waste; அழிவடைதல். [azhivadaithal.]

2. To become useless; பயனறுதல். பாழ்த்த பிறப்பு [payanaruthal. pazhtha pirappu] (திருவாசகம் [thiruvasagam] 5, 16).

3. To be accursed, as a place or a house; சீர்குன்றுதல். பாழ்த்த பாவிக் குடரிலே நெடுங் காலங் கிடந்தேற்கும் [sirkunruthal. pazhtha pavig kudarile nedung kalang kidantherkum] (கம்பராமாயணம் குகப். [kambaramayanam kugap.] 70).

--- OR ---

Pāḻ (பாழ்) noun < பாழ்-. [pazh-.] [K. hāḷ.]

1. Desolation, devastation, ruin; நாசம். நரகக்குழி பலவாயின பாழ்பட்டது [nasam. naragakkuzhi palavayina pazhpattathu] (சடகோபரந்தாதி [sadagoparandathi] 5).

2. Damage, waste, loss; நட்டம். வெள்ளப்பாழ், வறட்பாழ், குடிப்பாழ். [nattam. vellappazh, varadpazh, kudippazh.]

3. Corruption, decay, putrifaction; கெடுதி. [keduthi.] (W.)

4. Baseness, wretchedness, evil; இழிவு. [izhivu.] (W.)

5. That which is ugly or graceless; அந்தக்கேடு. நீறில்லா நெற்றி பாழ் [anthakkedu. nirilla nerri pazh] (நல்வழி [nalvazhi], 24).

6. Profitlessness, uselessness; வீண். [vin.]

7. Emptiness, barrenness, inanity; வெறுமை. வளமனை பாழாகவாரி [verumai. valamanai pazhagavari] (புறப்பொருள்வெண்பாமாலை [purapporulvenpamalai] 3, 15).

8. Non-existence, nothingness; இன்மை. [inmai.]

9. Vacuity; ஒன்றுமற்ற இடம். [onrumarra idam.]

10. Barren land; விளையாநிலம். முது பாழ்ப் பெயல்பெய் தன்ன [vilaiyanilam. muthu pazhp peyalpey thanna] (புறநானூறு [purananuru] 381).

11. Waste land; தரிசு நிலம். [tharisu nilam.] Local usage

12. Fault; குற்றம். முப்பாழ் கழிந்து [kurram. muppazh kazhinthu] (காசிகண்டம் வயிர. [kasigandam vayira.] 25).

13. Vast expanse of space; ஆகாயம். [agayam.] (W.)

14. Primordial Matter, as the cause of the manifest universe; மூலப்பிரகிருதி. முடிவில்பெரும் பாழே யோ [mulappiragiruthi. mudivilperum pazhe yo] (நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தம் திருவாய்மொழி [nalayira thivyappirapandam thiruvaymozhi] 10, 10, 10).

15. The soul; புருடன். [purudan.] (பரிபாடல் [paripadal] 3, 77.)

context information

Tamil is an ancient language of India from the Dravidian family spoken by roughly 250 million people mainly in southern India and Sri Lanka.

Discover the meaning of pal in the context of Tamil from relevant books on Exotic India

See also (Relevant definitions)

Relevant text

Related products

Like what you read? Consider supporting this website: